MürekkepYüreklerKitapKulübü

28 Şubat cuma sisli, puslu, belirsiz zor bir gündü, Suriye'de askerlerimiz çatışmanın ortasında kalmıştı, kaç ölümüz var bilmiyorduk, bir yandan da göçmenler sınıra doğru akın ediyordu. Sosyal medya çok yavaştı. O gün hayata sanatla ve birbirimizle tutunduk.  Yazar arkadaşlarımız Sevgi Ünal, Zeynep Pınarbaşı ve Nalan İncekara'nın hikayelerini konuştuk. Sevgi'nin İzmarit kitabı , Nalan ve Zeynep'in Biraz Gerçek Çokça Hayalidi adlı ilk öykü kitaplarını çok beğeni ile okuduk. ❤️  Edebiyat dünyasında adlarından daha çok söz ettireceklerini de görüyoruz. Teşekkürler bu söyleşi ve imza günü için

BİR ROMAN ANALİZİ İÇİN YOL : Romanın kurgusal akış şemasını çıkarın. (Giriş – Gelişme – Sonuç bölümlemeleri ve bunların ve özellikle gelişme bölümünün olay /bağlantı sıralaması) Romanın (Yazarın romanındaki dünyasının) ideolojik (dünya görüşü / bakış açısı) olay akış şemasını çıkarın. Yazarın kıssadan hissesi nedir? Bu hisseye yönelik olay ve cümlelerden tipik örnekler bulunuz ve yazınız. Sahne /plan değişikliklerinin olay akışına katkısı nedir? Yazar neden ve niçin sahne /plan değiştirmiştir? Roman’da karakter Kullanımı: Karakterlerin akıştaki yeri ve önemi, üstlendikleri rol nelerdir? Ana taşıyıcı karakterler, yardımcı karakterleriler kimlerdir, bedensel ve ruhsal özellikleri nelerdir? Karakter olamayan ama tipleme olarak romanda yer alanları tespit ediniz. Karakterleşmemiş tiplemeler olay akışında nereye oturmaktadır, doğru ve gerekli midir? Tiplemelerin önemi nedir? Karakterlerin sahneye çıkışları (roman kurgusal akışına dâhil oluş) ve sahnede kalışları ile ilgili ri...

Bir At Bara Girmiş romanı da bir stand-up’çının bir akşam sahnede neler anlattığı üzerine kurgulanmış. ‘Hayatımı anlatsam roman olur’ klişesini David Grossman stand-up’çıya yükleyerek sahnede denemiş ve olmuş. Dovaleh adında gözlüklü, bacaksız ve paspal birinin İsrail’in Natanya şehrinde, ağustos ayında bir gece kulübünde sahneye çıkmasıyla başlıyor roman. Kırk yıl önceki arkadaşı bölge mahkeme eski yargıcı olan Avishai Lazar’ı gösterisini izlemesi için telefonda ikna etmesinden sonra roman yargıcın ve Dovelah’ın anlatımlarıyla ilerliyor. Yargıç romanın sonuna kadar neden ısrarla çağrıldığını anlayamıyor. Gösteriyi izlerken gözlemlerini aktarması romanın bel kemiğini oluşturuyor zira mekânın atmosferini okuyucuya hissettiren yargıcın dili oluyor. Gerilimi, heyecanı, coşkuyu, çöküşü seyircilerden ve Dovelah’tan okuyan, anlatan yargıç kulüpteki nabzı çok iyi yakalıyor. Çeviri biraz daha iyi olabilir mi diye düşünmeden edemiyorum, esprileri tam anlayamıyorum, ama kitabı da bırak...